czwartek, 15 listopada 2012

Druhna JOANNA SKWARCZYŃSKA


Druhna JOANNA SKWARCZYŃSKA
(Polska, 1935 – 1948)

Joanna Skwarczyńska urodziła się 12 czerwca 1935 r. w Łodzi. Jesienią 1938 r. zaczęła uczęszczać do przedszkola Rodziny Wojskowej, następnie – w latach 1939-1940 – do przedszkola we Lwowie. W kwietniu 1940 została wraz z rodziną wysiedlona do Kazachstanu, skąd wróciła do Lwowa w listopadzie 1940 r. Do czerwca 1943 r. uczyła się prywatnie, po czym zdała egzamin z zakresu 3 klasy szkoły powszechnej. W drugim kwartale 1944 r. Joanna Skwarczyńska występowała w tajnym teatrze pod dyrekcją B. Dąbrowskiego, otrzymując rolę Lilusi w „Ich czworo” Zapolskiej.

Po opanowaniu Lwowa przez wojska radzieckie Joanna Skwarczyńska uczęszczała do szkoły z polskim językiem wykładowym aż do wyjazdu w kwietniu 1945 r. Równocześnie zaangażowała się w role teatralne Państwowego Teatru Dramatycznego we Lwowie pod dyrekcją B. Dąbrowskiego. Po przyjeździe do Łodzi w maju 1945 chodziła kolejno do klas IV – VII Szkoły Powszechnej nr 161. pod koniec czerwca 1948 Joanna Skwarczyńska zdała egzamin wstępny do klasy VIII. Brała żywy udział w życiu społecznym szkoły. Angażowała się zarówno w organizowanie imprez szkolnych, jak i w prace stowarzyszeń działających na terenie szkoły, zwłaszcza Polskiego Czerwonego Krzyża i Towarzystwa Przyjaciół Żołnierza. Była też redaktorką Gazetki Szkolnej. Wiosną 1946 r. Joanna Skwarczyńska grała po raz kolejny rolę Lilusi w „Ich czworo” w Teatrze Kameralnym Domu Żołnierza w Łodzi.

Do harcerstwa zapisała się 15 września 1946 r., kiedy tworzyła się właśnie 15 Łódzka Drużyna Harcerska im. Zośki zwana „Małą piętnastką. Przyrzeczenie złożyła 21 czerwca 1947 r. wcześniej, 22 lutego, została zastępową. W 1948 Joanna Skwarczyńska dodatkowo prowadziła oprócz swojego drugi zastęp. Aż do śmierci uczestniczyła w licznych obozach, podwyższając stopniowo swe kwalifikacje harcerskie.

W życiu harcerskim Joanna Skwarczyńska wyróżniała się zawsze gotowością służenia innym. Druhny dobrze zapamiętały wzruszającą ofiarę Joanny, która niejednokrotnie wyrzekała się przyjemności wycieczek krajoznawczych, by zostać w obozie przy chorych. Pielęgnowała chore z zadziwiającą czułością i serdecznością.

Będąc szczerą, naturalną i serdeczną, jako dziecko Joanna Skwarczyńska żyła jednocześnie nad wiek dojrzałym życiem wewnętrznym. Pomimo młodego wieku, była dojrzałym intelektualnie, pełnym człowiekiem. Swą ofiarność, radość i pragnienie czynienia dobra drugim czerpała z głębi niezachwianej wiary, w której wzrastała każdego dnia. Otaczający ją ludzie widzieli, że przechodziła ciężkie walki wewnętrzne. Nie wiadomo, co działo się w jej mężnym i ofiarnym sercu. Pewne jest to, że z tych zmagań wychodziła jeszcze promienniejsza, jeszcze bardziej opanowana, łagodna i ofiarna niż przedtem.

Joanna Skwarczyńska zginęła mając 13 lat wraz z innymi uczestniczkami obozu harcerskiego w katastrofie na jeziorze Gardno 18 lipca 1948 r. Utonęła starając się ratować swoje koleżanki z harcerstwa.

---
Powyższa notatka biograficzna pochodzi z autorskiego cyklu artykulików
”Młodzi świadkowie wiary” pisanych przez Marka Pawła Tomaszewskiego w latach 2006-2007
All rights reserved © 2006-2011 Marek Paweł Tomaszewski

1 komentarz: